ขอคำปรึกษา แนะนำเราที มันเป็นปัญหาการใช้ชีวิตของเราเลย

คือ..
ใจเย็นๆนะมันอาจจะน่าเบื่อกับเรื่องนี้แต่เราก็อยากได้คำแนะนำหาที่ปรึกษา เรามีพี่น้อง 3 คน คนโตเรียนจบ ได้งานเรียบร้อย คนกลาง กำลังเรียนอยู่ เรียนแพทย์ค่าเทอมแพงมากตับระเบิด ปีนึง เป็นแสนเพราะไปเข้าเอกชน แต่คนกลางเป็นคนเรียนเก่งมาก  ส่วนเราคนสุดท้อง ตัวเราอะ อายุ 20 เรียนไม่จบแค่วุฒิ ปวช. เคยเรียนมหาลัย แต่ดันไปทะลึ่งทำพัง ทำพังในที่นี่คือเราดันไปเรียนเล่นๆ (แต่ตอนนี้เราได้ประสบการณ์แล้วนะ) เราใช้ทุน กยศ. เรียนแล้วคะแนนมันไม่ถึงเกณฑ์ เลยไม่ได้สิทธิ์ แต่ยังเรียนต่อได้ แล้วบอกที่บ้าน สรุปก็ไม่ใฟ้เราเรียนต่อ เราก็ไม่คาดหวัง เราคิดว่าเรายังไม่พร้อมเรียนมากกว่า เราก็อยากคิดทบทวนดีๆ เราชอบทำงานมากกว่า ที่บวกกับฐานะ บ้านเราไม่โอเค หนี้สินเป็นล้านๆ ส่วนกิจการที่มีตอนนี้คือ ร้านอาหาร แต่เป็นขายตามตลาด ถามว่าขายดีไหม....ขายดีนะ คนในครอบครัวเราก็ไม่ให้เราไปหางานทำที่อื่น เขาอยากให้เราช่วยเขาแล้วก็ทำแทนเขาซะ (แม่เราเป็นคนทำ) ร้านเราขายก๋วยเตี๋ยว ข้าวต้ม แม่เราก็อายุ 50 กว่า แล้ว พ่อด้วยเท่ากัน ก็ช่วยๆกันทำ คนในครอบครัว (แต่ก่อนมีธุรกิจส่วนตัวเป็นโรงงานเป็นของตัวเองนี้แหละ แล้วก็ค่อยๆเลิก แล้วมาทำร้านอาหาร ประมาณ 4 ปีแล้วตอนนี้) คนที่บ้านเราก็มองข้อผิดพลาดของเราที่เรียนไม่ได้เรื่อง(จริงเราก็ไม่ได้แย่นะเรื่องเรียน แต่ติดตรง พอขึ้น มหาลัยมันเลยทำให้อยากรู้ อยากเห็น อยากลอง ไม่เข้าเรียน ไม่ส่งงาน มาสาย แต่ตอนสอบได้คะแนนดี แต่ไม่มีคะแนนเก็บ ) "แค่นี้ก็ไปไม่รอดจะไปทำที่อืนที่ไหนได้ ใครจะไปรับคนผิดพลาดทำอยู่ร้านไปนั้นแหละ"  (เราเคยทำงานเซเว่น ก็ไม่ได้มีปัญหาไร *บ้านเราหัวโบราณ พูดจาทีแรงมาก)

แล้วมันติดที่เรา เราไม่ชอบงานด้านบริการหรือ ต้องอ้อนวอน พูดดียิ้มละไม ตลอด เราไม่ชอบเอามากๆๆๆ ถึงที่สุด เราก็อยากจะช่วยที่บ้านตัวเราชอบทำงานอยู่แล้ว เราก็อยากหาทางเลือกใหม่ๆ เราอยากหางานที่อื่นทำ จุดประสงค์เราอย่างหลักเลย  คืออยากหาเงินมาช่วยที่บ้าน ได้ช่วยๆกันหาหลายๆทางๆ แต่นี่เราทำงานอยู่กับที่บ้าน แม่เราก็ชอบยืมตังค์(ที่เขาให้เราจากช่วยเขาเนี่ย วันละ200 บางวัน100 บางวันไม่ได้) เพื่อเอาไปซื้อของที่ต้องเตรียมมาขายในวันถัดไป ถามว่า"ทำไมถึงไม่พอ ก็ซื้อใช้เท่าที่ได้สิ่" คือเราบอกก่อนหน้านั้นแล้วว่า บ้านเราหนี้สินเยอะ ก็ต้องเอาเงินที่ได้เนี่ย ไปให้เขามีทั้ง หนี้รายวันรายสัปดาห์รายเดือน ธนาคารอีก เยอะไปหมด นั้นแหละนี่ก็เป็นอีกจุดประสงค์ที่เราอยากจะหางานที่อื่นทำมาช่วยเขา มันมีทางเดียวแค่นี้เราอยากทำอย่างอื่นมากกว่า (แต่ก็มีบางวันหยุดร้าน ไปซื้อพวกเศษผ้าตามโรงงานไปขาย ก็มี) แล้วเรากับแม่เข้ากันยากมาก แม่เราเป็นคนอคติกับเรานะ เขาเป็นคนอารมณ์ร้อนมาก พูดไรทีจะแรงๆ เขาจะมองเราแบบเราแย่ เราไม่ได้เรื่อง ทำไรไม่ได้ดั่งใจเขา เขาก็ว่าเสียๆหายๆ ชอบว่าต่อหน้าลูกน้อง(ที่จ้างมาช่วยในร้านอาหาร) ว่าต่อหน้าลูกค้า เช่น "ไม่น่าให้ตังค์ไปเรียนหนังสือเล๊ย เสียดายตังค์ คนอื่นมองเป็นขยะกันไปทั้งนั้นแหละ" เราก็ไม่เถียงอะ เราไม่อยากพูดไรแล้ว จะว่าไรก็ว่าเราเหนื่อยกับคนที่บ้านมากกว่า ชอบพาลไปหมด ทะเลาะกับพ่อบ่อยมาก  แต่ดีพ่อเราเป็นคนใจเย็นเขากผ้เหมือนกับเราอะจะฟังไม่พูด ก็จะคอยพูดดี พ่อเราบอกเราเสมอว่า "เวลาเขาพูดเนี่ยให้เขาพูดไปคนเดียวยิ่งเราไปใส่ก็ไม่จบ"  ทะเลาะมีปากเสียงกันทุกวัน เราก็เบื่ออะเจอแบบนี้ใครจะยิ้มออกมันไม่ใช่เรื่อง ที่สมควรจะละเลย หรือทำให้ชินไปซะ มีข้อบกพร่องมันก็ต้องแก้ไม่ใช่เป็นแบบนี้ตลอด

พวกพี่ๆเราเขาก็แนะนำให้เราช่วยที่บ้านไป ไม่ต้องหางานทำ เรื่องบางเรื่องเราก็ปรึกษากับพี่ๆไม่ได้อาจจะทุกเรื่อง เราอยู่กับพ่อแม่ตลอด พี่ๆเขาอยู่หอ เขาอยู่ด้วยกัน พี่ชายก็หางานทำใกล้ๆ ที่เรียนของคนกลางได้ไม่ต้องเสียค่าที่พักหลายที่ พวกเขาก็ไม่ค่อยรู้ซึ้งถึงการเป็นอยู่ปัจจุบันมากเท่าไหร่ ไม่รู้เหตุการณ์ที่เป็นอยู่ มีรู้แค่โทรมาถามแค่นั้น ส่วนมากจะรู้เยอะก็ตอนเราทำอะไรไม่โอเคร หรือทะเลาะกับแม่แล้วกลับบ้านก่อนร้านจะปิด แม่ก็จะโทรหาพี่ทันที ส่วนเราก็จะโดนพี่โทรมาว่ากลับอีกที กลับกลายเป็นพวกพี่ก็ไม่ค่อยชอบเรา มีแต่ปัญหามาให้ตลอด ไอเราข้อเสียตรงเราพูดไม่เก่ง เราเริ่มต้นการพูดไม่ถูก เราเลยได้แต่ฟัง แต่หลังๆมานี่เขาก็พอจะเข้าใจเราแล้ว (มีอยู่ช่วงเทศกาล หยุดกัน พี่ 2 คนเขาก็กลับมาบ้านพักผ่อน ก็มาช่วยก็เลยพอรู้แล้วว่าเป็นยังไง) เราอึดอัดมากอยากจะระบายพูดให้ใครฟังก็ไม่มี จะว่า"ไม่มีเพื่อนหรอ" เฮ้ยมี 5555 แต่คนรุ่นเดียวกันอะ มันไม่ค่อยรู้เรื่องหรอกปัญหาไรพวกนี้ ยังติดสุขสบายกันอยู่เลย ตอบก็ตอบแบบส่งๆ กัน

เราเลยคิดว่าเราก็ไม่อยากเป็นแบบนี้เราก็พยายามหาวิธี คือเราบอกเขาไปว่าจะไปหางานทำ พวกเขาก็ไม่พอใจเอาอย่างมาก แต่เราไม่อยากเจอแบบนี้ ไม่ใช่เราไม่อยากอยู่กับพ่อแม่นะ จากใจเลยอยากอยู่มากกกก เราอยากอยู่ใกล้ๆเขาถึงเขาจะว่า ด่า จะบ่น เราก็อยากอยู่ แต่เนี่ยเราแค่หาวิธี ไหนๆเราก็ไม่ชอบเกี่ยวกับการทำอาหาร ไม่ชอบพวกด้านบริการ เราก็อยากทำอย่างอื่น ที่มันก่อประโยชน์บ้าง ที่เราไม่ไปเพราะเขาไม่ให้ไปทำ เคยโดนไล่ออกจาหบ้านแล้วนับครั้งไม่ถ้วน มีครั้งนึงยอมให้ทำ แต่ต้องย้ายไปอยู่กับพวกพี่ต่างจังหวัด เฮ้ออ โครตประชด
มีหายเหตุผลเลย ที่อยากทำงานที่อืน
1.ไม่ชอบเรื่องบริการ
2. ไม่ชอบการทำอาหาร
3. ไม่อยากเจอปัญาหาที่โดนบ่อยๆ
4. อยากใช้หนี้ กยศ. ที่ติดค้างไป ตอนเรียน มหาลัย
5. อยากหาเงินมาช่วยที่บ้าน
6. (สำคัญมาก) พึ่งพาตัวเองได้แล้วเว้ยยยยยย เขาจะได้มองเราว่าทำไรเป็นชิ้นเป็นอันสักที

รบกวนแนะนำที ว่าเราควรจะจำใจสานงานร้านอาหารที่บ้านต่อ หรือหางานทำที่อื่นยั้นแหละดีไหม
ขอโทษทียาวไปนะ เราอึดอัดจริงๆ อยากระบายยยยยยย

แสดงความคิดเห็น
โปรดศึกษาและยอมรับนโยบายข้อมูลส่วนบุคคลก่อนเริ่มใช้งาน อ่านเพิ่มเติมได้ที่นี่